...

kendimce çelişiyorum evet bu doğru..herşeyi,herkesi..aldığım nefesten,akıttığım göz yaşıma kadar sorguluyordum kendimi..Kalabalık ortamlarda insanların düşünlerini,içindeki sıkıntılarını acılarını düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi.Çok özlüyorum herşeye herkese kendimi koyup yaşatıyorum.Bir insanın yüzünde kendi yaşantımı hayal etmekten,gözlerini yaşlı bir insanın yüzünde görmekten,masum bir bebeğ...in gülümsemesinde belirmenden,elle tutulur gözle görülmeyen boşluklarda bile seni düşünmekten alıkoyamıyorum bu aralar kendimi.Yağan yağmura sarılıyorum,esen rüzgarın düşürdüğü yaprağı seyre dalıyorum..En özelide annemin gözlerinde bile seni buluyorum.Derin nefes alışlarımda hep huzursuzluk sezdiriyorum kalbime.baskı üstüne baskı yapıyorum.!yastığa başımı koyduğum anda kokunu özlediğimi anladığımda uyuya kalıyorum..öyle işte