Aşk'tı bu Tanrı'nın bize sunduğu sebepsizce..
İliklerime kadar hissettiğim,
Tüm hücrelerimize yayılan sen ve ben'dik..
Belki de birbirimizden habersizdik.
Ama Aşık'tık işte.
Zamana bırakınca çözülen bir buz gibiydik..
Yavaşça,acelemiz yoktu sadece zaman istedik Tanrı'dan..
Güzeldi bence,sadece hislerimiz gerçekti..
Ne dokunabildik,ne öpüp okşayabildik birbirimizi..
Sadece sevdik..Sorgusuz sualsiz,sevdik.
Durduk dahasın da akıp giden zamana sormadık hiç..
Biz neyiz,nerdeyiz ve niçin beraberiz.
Sonrasında mı..Hiç birşey olmadı.
Biz sadece kendimize konuştuk.
Hiç anlatmadık ki,içimizde ki, hayalimizde ki yaşadıklarımızı..
Sadece kendimiz büyüttük kalbimiz de farketmeden.
Sonra dönüp arkamızı gittik.
Yaşadığımız aşk'ı sorgulayamazken,giderken susmadık..!
Konuştuk,çığlıklarla boğuştuk belki de gözyaşlarımız durmadı..
Ama gittik artık,bittik.
Belki de sustuk ikimiz de,bize sunulan bu çaresizliğe..
Çünkü konuşmalarımız sessizlikten başka birşey değildi.
Giderken sen söyleyemediklerim içim de kaldı..
Belki de senin de söylediklerin canımı yaktı..
Neyse ki gittik..
Tanrı'nın bize sunduğu bu Aşk'ı terk ettik.
Ama sevdim.Sevdik.Seviyorum.
Biz sadece gittik,hepsi bu.
