belki de..

Zaman durmuştu sanki bana inat.
sesler susmuş,sessizlik bürümüştü sanki dört bir yanımı..
bana her adımda yaklaşan biri vardı sanki,
kalbimi yerinden söken bakışların adıydı..
her köşeden gizlediğim,
her bir köşeden izlediğim biri vardı sanki.
korkmuyordum..
sadece ateşe bile bile yürüyordum.
gözlerini sahiplenircesine..
yürüyordum ateşe bi okadar da üşüyordum sanki.
kalabalık bir sessizlikti içimdeki,
suskunluğum,çaresizliğim..
geceye olan öfkemin tek adıydı.
bir ayna yansımıştı sanki kalbime,
seni bana yansıtan,
gözlerimi kırpmadan izlememe sebep olan,
her bakışımda içinde hüzünle dolu sen olan..
uzaklardan yankı yapan bir ses vardı sanki..
dinlemek istediğim,sesini duyamadığım.
adını koyamadığım bir boşluk vardı sanki,
her kapının açılışından kaçan bir gerçek vardı.
söyleyemediğim,gizleyemediğim,saklayamadığım bakışlar vardı..
kayboluşların,imkansızlıkların tek adıydı.
belki de,
sonsuzluğun,sönmüş umut ışığıydı.