söyleyemediklerim..

Uyuştu sanki tüm hücrelerim,
üşümüyorum bu ayazda, düşüncelerimde sen varken,
hissetmiyorum sanki bu sancıyı..
sensizlikle soğukluk arasında gidip geliyorum..
gözyaşlarım donup kalmıştı,yanağımdan süzülüp giderken,
yürüyordum yalnızdım bu yolda..
seninle geçtiğimiz yerlerde yapayalnızdım..
sanki en son biz yürümüştük o yollarda..
sanki sen vardın her adımımımda..
yanımdaydı hayalin,gözlerin gözlerimdeydi,
soğuktu,çok soğuktu..
titriyordu içim,sen dediğimde..
çünkü sen yoktun..
arkamı dönüp gidemedim yollara..
elimde kalmış,mektubu yırtamadım..
dönemedim arkamı,yarım kalan hayallerime
öylece durdum,insanlar akıp giderken
adeta bu soğuğa meydan okudum..
uyuşmuştu tüm hücrelerim..
ürkek kalbim,titriyordu..
neydi bu? sustum sessizce
gidemedim ordan,seni bırakıp.. gidemedim..
sen kokan bu caddeyi terkedemedim..
sonra dedim kendime..
o çoktannn gitti...!
dön arkanı git dedim içimden..
gidemedim, asla geri dönmiyceğini bildiğim halde
gidemedim..
mutlu ol istedim.. gitme diyemedim..

sen benim herşeyimsin diyemedim..
elveda bile diyemedim..
diyemem de zaten.
sessizliğmle, seninleyim diyemedim..
akan gözyaşında,en mutlu anında,
herzaman kalbim seninle diyemedim
söyliyemediğim okadar çok şey var ki kalbimde..
hepsini yutkundum,birşey diyemedim..
sustum,dinledim..sessizliği
soğuktan donan ellerimle
ne  kal gitme..
ne de hoşça kal.. diyemedim..
söyliyemediklerim, içimde..
sonsuzluğun baharında..
düşlerin maviliğinde..
gecelerin karanlığında..
başını her gökyüzüne çevirdiğinde..
artan yıldızlarda, parlayan ay'da..
içini ısıtan güneşte..yağmurda..kar'da..
başını her yastığa koyduğunda,
uykuya daldığın anda..
bazen en tatlı rüyanda,
bazen akan gözyaşında..
söyliyemediklerim, hep yanında..
ben olamasam da, kalbim hep yanında..
diyemedim..