bu sonbahar'da..

gözbebeklerinin derinliğindeyim
hayalimde..
içim okadar acıyor ki
sana her bakışımda..
kendimi nasıl avuturum bilemedim..
senin hiç kalbin yerinden sökülürcesine
canın yandımı, hayalinde..
kurduğun düşlerin,
bir sonu olmadığını bildiğin halde..

hiç aynaya baktığında,
iyice yakınlaştığında,
bir kere gözlerini kırparken..
kalbinden tüm benliğinle hissettin mi
içindeki aşkı..
ben hissettim..
kalbim yerinden çıkarcasına,
nefes almakta zorlanırcasına..
bir of çekerken,yutkunamadığında..hissettim.

özlemek?
içim sen dediğinde,derin bir özlemle boğuşuyorum sanki..
neydi bu denli canımı yakan durum,
beni sevmeyişin mi?
evet ben senin hiçbirşeyinim..
hayatında yeri olmayan
kendi sevdasıyla başbaşa kalan..
bir yabancıyım..
kendime de yabancıyım aslında..

kalbim sendeyken, ben ben olamadım..
bakamıyorum aynalara,
yüzüm yok kendime..
içinden çıkamadığım bu sevdanın adı yok bende..
karanlıklarla boğuşuyorum sanki..
aydınlanan her ışıktan kaçıyorum..
yalnızlıkla kalmak istiyorum..
düşüncemde sadece sen olmalısın..
ama biliyorum ki bir anlamı yok..

söz verdim kendime,
ağlamıycam artık dedim..
nasıl tutabilirim ki bu sözü..
gözyaşlarımda seni bulurken nasıl vazgeçerim ki..
bi okadar da gülümserim hayata..
senin o gözlerinin içi gülerken ki hayalin yanımdayken..
sen her mutlu olduğunda,
senin hayatında olamasamda..
ben hep burda seninle mutlu olcağıma dair söz verdim kendime..
işte bunu tutabilirim..
bu sözü kendimde bulabilirim..
sen çok uzaklarda olsanda benden..
ben hep senin yanında olcam..
bazen bir gözyaşında,
bazen bir gülümsemende..
bu aşk'ta fedakarlığı seçtim..ben
sensiz seninle..

bir sonbahar akşamıydı,
odamın camından baktığım anda
ağaçtan düşen ilk yaprak misali..
bir ilkti içimde oluşan aşk..
sen oralarda benden çok uzaklardayken..
bir anda..titreyip düşen bir yaprak gibiydi kalbim..
önce titredi,sonra ürktü..
sonrasında alıştı sensizliğe..

gidişinde öyle değilmiydi sanki..
sen arkanı dönüp giderken,
biliyordum, birdaha gelmeyeceğini..
içim okadar acıyordu ki..
bana "görüşürüz,kendine iyi bak", dediğinde..
nasıl yapardım bunu..
içimden bir parça kopuyordu sanki..
ben oradaydım sen gidene kadar..
keşke arkasını dönse dediğim dakikalarla savaş verirken..
keşke dönse,baksa arkasına da koşsam sarılsam
dediğim anlarla savaşırken..
sen çoktan gitmiştinn..
bir ilk..belki bir son..
sen..sen bu sonbaharda..
ilk gözyaşımsın..